Op een hete lentedag zag ik het levenslicht. De start van een leven met veel in petto. Stiekem denk ik dat er door mijn ouders onbewust al een voorzetje werd gegeven. Ze noemen me Rhea met als achternaam Lizen. Onbekenden vragen me of het mijn artiestennaam is! Maar nee, het is wat je hoort, geen tweede namen, afkortingen of dergelijke.

Ligt dit aan de basis van mijn onweerstaanbare drang om dingen te creëren en te realiseren? Ik loop alleszins over van de ideeën en liefst dan die waar ik ook anderen blij mee maak. Het mag betekenis hebben.

Mijn liefde voor textiel erfde ik van mijn grootmoeder, een haute couture naaister die elk stofje moest aanraken. Ik betrap me er zelf ook regelmatig op. Een stof moet goed voelen, kwaliteit uitstralen en liefst zoveel mogelijk bij haar oorsprong blijven. Je draagt het dicht op je huid, dus mag het je in zachtheid omarmen.


Voelsprieten op full force. 


De beste ideeën komen van de dingen die je zelf hebt doorleefd of waar je nood aan voelt. Mix dat met wat de wereld nodig heeft en waar je goed in bent en je hebt de eerste ingrediënten voor een business idee.

Maison GLDN is geboren uit een nood aan het juiste tempo vinden. Om jezelf af en toe op de eerste plaats te zetten en te verwennen met zaken die betekenis voor je hebben. Geniet ervan!


lots of golden,

Rhea 

#LET GO


Onderstaand filmpje en zeker de boodschap ervan is een must-hear. Ik kan niet anders dan het een plek te geven in mijn verhaal. We zijn zo in de weer met druk zijn, het perfecte leventje (whatever that may be) en het nastreven van succes dat we vergeten wat écht belangrijk is. Voor jou persoonlijk, want geluk of balans vinden is geen universeel iets. Je moet het voor jezelf invullen. Zijn het de knuffels en kussen, het lekker zot doen, de ambitie of het reizen? 


The choice is yours!

Maar laat de dingen die er voor jou toe doen niet aan het moment voorbijgaan. 



MET BOSJES

Ik sta er iedere keer perplex van hoe vaak ik een verhaal van opgebrand zijn voorbij hoor komen. De cijfers liegen er niet om. Met bosjes vallen we uit. Man, vrouw, jong, oud, het fenomeen kent geen onderscheid. Ikzelf ben geen ervaringsdeskundige, alhoewel een vriendin van me me ooit vertelde dat ik eerder mini bore-out versies beleef die me dan aanzetten om een andere weg in te slaan en aan iets nieuws te beginnen. Het zou een een verklaring kunnen zijn voor mijn jobhoppen, maar voor mij is op zo'n moment blijven functioneren in hetzelfde geen optie. Dan ben ik in een mum van tijd mijn lust for life kwijt.

Sowieso heb ik het 'systeem' altijd in vraag gesteld. Dat begon op de schoolbanken en is tot op heden nog niet gestopt. Wanneer ik dan ook nog eens moeder werd, bereikte dit gevoel haar hoogtepunt. Verscheurd tussen graag tijd met je kind doorbrengen en je ambities waarmaken. Mijn zijn werd zwaar op de proef gesteld!

LIEFDE & NOODZAAK

Nooit gedacht dat de liefde voor zo'n klein wezentje mijn interne klok zou bepalen. Dat ik op het puntje van mijn stoel begon te schuifelen en spontaan stress ervoer wanneer het tijd was voor mijn rol als mama. Iemand had me nodig en er moest al heel wat gebeuren om niet op tijd aan die vraag te kunnen voldoen. 


De 'veel nood aan mama' fase kan ik ondertussen met een twaalfjarige al langer achterwege laten. Toch blijft het jongleren tussen de verschillende rollen en alle bordjes en programma's draaiende houden. Met of zonder kind, man of gezin. Tijd is tegenwoordig de nieuwe luxe. En als ik zo hoor, heeft daar voorlopig niemand teveel van. 


Nochtans is het pure noodzaak om af en toe tot rust te komen. De batterijen op te laden en tijd nemen voor de dingen die belangrijk voor je zijn. Dat is zorgen voor jezelf, net zoals je in het vliegtuig eerst zuurstof aan jezelf moet geven om daarna de ander te kunnen helpen.




NIET VOOR SOFTIES

Misschien is het wel daarom dat veel vrouwen zuchten van opluchting als ik vertel over een 'slow-down' manier van leven, het idee achter GLDN. 'Oef, mag het even!' Ook tijdens gesprekken met vrouwen over hun passie en wat hen energie geeft, hoor ik dat zekerheid en dat wat we écht willen niet geheel in lijn licht. 


Dan vraag ik me af of dat niet meer in balans kan zijn? 


Net omwille van de verschillende rollen heb je als vrouw meer nood aan mentale rust en tot jezelf komen. In een klimaat waar vooral drive en doorgaan als succesvol worden bestempeld, lijkt traag en kiezen voor jezelf iets voor softies. Maar het is net door vertraging en evenwicht dat je als vrouw op je best kan zijn. 


Hoofdfoto bovenaan: Ingebeeld | Foto's slider onderaan 1-4: Ingebeeld |  Foto's slider onderaan 5: Jessica Boutsen Fotografie | Foto slider onderaan 6: Ependa